Bescherming van individu
Geen controle-instrument
Digitale identiteit mag geen controle-instrument worden. Steve McCown legt uit hoe je het individu beschermt — met cryptografie, privacy en zeggenschap bij de persoon zelf.
Traditionele systemen leggen je vast in centrale databases. Elke login, elke check, elke “is dit echt jouw account?”-vraag kan worden gelogd. Dat voelt veilig, maar het maakt surveillance mogelijk.
KERI en SEDI draaien die logica om: jij beheert je identifier, jij kiest wat je deelt, en verificatie gebeurt peer-to-peer — zonder dat een centrale partij meekijkt.
Steve McCown vertelt
SEDI biedt je dus een keuze. Hier is een citaat van het Hooggerechtshof van de VS uit
1995. Daarin staat: „Deze anonimiteit is een schild tegen de tirannie van de meerderheid.” Het illustreert dus
het doel achter de Bill of Rights en het Eerste Amendement,
bijzonder, om impopulaire individuen te beschermen tegen vergelding door
een intolerante samenleving. Of je nu links of rechts bent, dit
zou je moeten aanspreken, misschien om verschillende redenen, maar dit is echt een
belangrijk principe, want als we je niet in staat stellen om in bepaalde situaties alleen de
informatie vrij te geven die nodig is op een niet-traceerbare manier. Wat
we uiteindelijk krijgen, is wat Scott McNeely van Sun Microsystems al in 1999 zei:
je hebt toch geen privacy, accepteer het maar. En dus geeft SEDI je de keuze om te bepalen
wat je vrijgeeft en wanneer je het vrijgeeft, en ze leggen die keuze in de handen van
de houder.